'Το κόκκινο που ήταν μπλε' – Εφημερίδα Γυμνασίου Κατούνας


‘Eυχαριστήριο’

Το Διοικητικό Συμβούλιο και οι Νέοι του Κέντρου Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας Α.με.Α. «ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ»  θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε θερμά, διότι είχατε την ευχαρίστηση να συνοδεύσετε το 15μελές συμβούλιο του Γυμνασίου σας στο Κέντρο μας στις 8 Απριλίου.

Μας δώσατε μεγάλη χαρά και ικανοποίηση. Δείξατε τόσο εσείς όσο και οι συνάδελφοί σας και την αγάπη σας για τα παιδιά με ιδιαίτερα χαρίσματα. Τέτοιες πράξεις αξίζουν το θαυμασμό και τον έπαινο από όλους μας.

Θερμά Συγχαρητήρια

Με εκτίμηση το Δ.Σ. της Ηλιαχτίδας

Σύλλογος Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, Γονέων και Φίλων

Βαλτινού & Μεσολογγίου, Αγρίνιο

Κατασκευή λαμπάδων για την 'Ηλιαχτίδα'

Επίσκεψη του 15μελούς μας στην 'Ηλιαχτίδα'


Θα ήθελα για αρχή να τονίσω ότι τα νέα παιδιά δεν έχουν τα ίδια προβλήματα, ανάγκες και σκέψεις με τους ‘μεγάλους’.

Τα παιδιά στην εφηβεία έχουν πολύ φορτωμένο πρόγραμμα και πολλές δυσκολίες, όπως για παράδειγμα τα φροντιστήρια, το σχολείο, το διάβασμα και τα αγγλικά ή όποιες άλλες γλώσσες πηγαίνουν. Όλα αυτά λοιπόν είναι υποχρεωτικά, εκτός από άλλες δραστηριότητες που θέλουν να κάνουν για να νιώσουν λίγο πιο όμορφα και να ξεφύγουν, όπως για παράδειγμα μπαλέτο, μουσική, καράτε κλπ.

Στην εφηβεία τα παιδιά είναι ευαίσθητα και πληγώνονται πιο εύκολα από τις κακές εμπειρίες.  Σκέφτονται περίεργα και μερικές φορές καταλήγουν σε λάθος πράξεις, οι οποίες δεν τους αφήνουν να εκφραστούν καλύτερα. Μερικές φορές οι σκέψεις τους οδηγούν στην κατάθλιψη. Ψάχνουν έναν τρόπο να εκφραστούν, αλλά δεν τον έχουν βρει ακόμα. Γι’αυτό κάνουν τρελά όνειρα και σκέψεις για το μέλλον.

Διαφωνώ με αυτό που λένε ότι η παρέα τους παρασύρει συνέχεια. Η παρέα για τα παιδιά είναι ένας τρόπος φυγής από τα διάφορα προβλήματα που προξενούν τα μαθήματα και οι γονείς όταν τα πιέζουν πάρα πολύ και δεν τα αφήνουν να κάνουν τίποτα από μόνα τους. Οι γονείς φοβούνται μήπως τα παιδιά τους έχουν μια αρνητικά εμπειρία, αυτό ίσως τους φέρει κατάθλιψη και καταφύγουν σε διάφορες μόδες, όπως τους Emo. Είναι αλήθεια ότι αν τα παιδιά είναι ευαίσθητα, παρασύρονται πιο εύκολα.

Γι’αυτό οι γονείς πρέπει να καταλαβαίνουν τα παιδιά, να μην τα αγχώνουν και τα πιέζουν πολύ, γιατί τα παιδιά μπορεί να κάνουν το αντίθετο από αυτό που τους λένε, για να τους πάνε κόντρα.

Λαμπρινή Τσιόπου

Κωνσταντίνα Τσιλιμαντού

Τμήμα Β3


Σε μία ανατροπή της συνηθισμένης διαδικασίας διδασκαλίας και ερωτοαπόκρισης, οι μαθητές της Δευτέρας Γυμνασίου Πάνος και Κώστας Ντέμος συζήτησαν με τον καθηγητή Φυσικής Γαβριήλ Παπαθεοφάνους σχετικά με τις δικές του εμπειρίες ως μαθητή και καθηγητή. Η συζήτηση κατέληξε σε ενδιαφέρουσες απόψεις και από τις δύο πλευρές για την εκπαίδευση!

καθηγητές-μαθητές

-Σε ποια χώρα πήγατε;

-Στο Βέλγιο.

-Τι γλώσσα μιλούσαν εκεί;

-Εκεί μιλούν δύο γλώσσες: Γαλλικά και Ολλανδικά.

-Πόσων χρονών πήγατε;

-Πήγα στα δεκατρία και έφυγα στα είκοσι δύο.

-Πώς προσαρμοστήκατε στο εξωτερικό;

-Χρειάστηκε λίγος χρόνος, γιατί ήταν μεγάλη αλλαγή για τη ζωή μου και είχα πάει από μικρή ηλικία. Αλλά ταυτόχρονα ήταν και μεγάλη πρόκληση, γιατί ήταν κάτι εντελώς καινούριο για μένα. Τελικά δε δυσκολεύτηκα πολύ, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία και άξιζε τον κόπο.

-Πώς ήταν το σχολείο στο εξωτερικό; Πώς περάσατε στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο;

-Ήταν διαφορετικά από ό,τι είναι εδώ, γιατί είχαμε καθηγητές από πολλές χώρες και αυτό ήταν που το έκανε ενδιαφέρον για μας. Είχαμε βέβαια Έλληνες καθηγητές, αλλά και αρκετούς ξένους, οπότε διδαχτήκαμε μαθήματα σε Ελληνικά και σε ξένες γλώσσες-Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά, είχα δυνατότητα επιλογής-. Το σχολείο όπου ήμουν εγώ ήταν πάρα πολύ μεγάλο, είχε τρεισήμισι χιλιάδες μαθητές – Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Φαντάζεστε τι είναι αυτό για κάποιον που πάει από ένα μικρό σχολείο της Ελλάδας…Αλλά ήταν σχετικά οργανωμένο και έμπαινες στη νοοτροπία και στη φιλοσοφία του. Ένα από τα μειονεκτήματα ίσως ήταν ότι δεν είχαμε δική μας αίθουσα: κάθε τμήμα πήγαινε στην αίθουσα του καθηγητή που θα του έκανε μάθημα, και συνέχεια ήμασταν από τη μία στην άλλη. Κατά τα άλλα όμως ήταν καλό σχολείο, με καλό επίπεδο και πολλά ερεθίσματα, όπως η συναναστροφή με ξένους και αντικείμενα διάφορα-κάναμε και μαθήματα επιλογής στο Λύκειο. Ήταν ένα καλό σχολείο.

-Η ζωή στο πανεπιστήμιο πώς ήταν; Τα μαθήματα ήταν δύσκολα; Οι καθηγητές ήταν αυστηροί σε θέματα βαθμολογίας;

-Είχε αρκετό διάβασμα. Είχε δύσκολα μαθήματα, κάποια πιο εύκολα. Καθηγητές είχε όπως και στα σχολεία, άλλους πιο αυστηρούς, άλλους πιο επιεικείς. Και όταν διάβαζες, έπαιρνες καλό βαθμό, όπως ακριβώς και στο σχολείο. Γενικά ήταν όμορφα στο πανεπιστήμιο, τα χρόνια που σπουδάζει κανείς τα θυμάται με νοσταλγία. Είναι η πρώτη φορά που κάποιος είναι πιο ανεξάρτητος, πρέπει να κανονίσει μόνος του το πρόγραμμά του και το διάβασμά του, αλλά είναι ακόμα και λίγο ανέμελος, σαν μαθητής. Βέβαια υπάρχουν και φοιτητές που δουλεύουν – είναι ανάλογα με τον καθένα τι δυνατότητες έχει…

-Προτού περάσετε στο πανεπιστήμιο, οι εξετάσεις στις πανελλήνιες ήταν δύσκολες;

-Επειδή ήμουν στο εξωτερικό, έδωσα τις αντίστοιχες εξετάσεις – δεν ήταν οι πανελλήνιες. Δεν ήταν πολύ πιο δύσκολες από αυτά που κάναμε στο σχολείο, ήταν κανονικά τα μαθήματα που κάναμε την τελευταία χρονιά.

-Πώς είναι να είναι κάποιος καθηγητής;

-Εσείς τι νομίζετε ότι είναι; Τι πρέπει να κάνει;

-Να έχει υπομονή…

-Πολύ σωστό! Γιατί;

-Γιατί είναι μερικά παιδιά πολύ ατίθασα…Πρέπει επίσης να είναι επιμελής.

-Πολύ σωστό.

-Πρέπει να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του. Να μην αργεί να διορθώνει τα διαγωνίσματα. Να διαβάζει πριν κάνει το μάθημα.

-Πολύ σωστά! Τα βασικά είναι: να είναι συνεπής απέναντι στους μαθητές αλλά και στους άλλους καθηγητές, και δεν μπορεί ένας καθηγητής να είναι ασυνεπής, γιατί εξαρτάται ολόκληρη η τάξη από αυτόν. Ενώ αν ένας  μαθητής δεν διαβάσει μια φορά, δεν χάθηκε ο κόσμος, το μάθημα θα προχωρήσει πάλι. Άρα, το πρώτο είναι να είναι συνεπής και στο διάβασμά του και στις υποχρεώσεις του γενικά, και το δεύτερο, να μελετά και να είναι προετοιμασμένος για τις ερωτήσεις των παιδιών, για τις ασκήσεις που θα τους βάλει και ό,τι χρειαστεί για το μάθημά του.

Τάξη

-Τι πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει καθηγητής;

-Κατ’αρχάς, αυτό θα μπορούσαμε να το χωρίσουμε σε δύο κομμάτια. Θα πρέπει να έχει τυπικά προσόντα, δηλαδή το πτυχίο του, ανάλογα με το τι έχει σπουδάσει, για να γίνει δεκτός και το δεύτερο τα προσωπικά προσόντα, δηλαδή αυτά που είπαμε παραπάνω: επιμέλεια και υπομονή με τα παιδιά, και αγάπη για τα παιδιά: το να είμαστε αυστηροί δεν σημαίνει ότι δεν τα αγαπάμε, αλλά ξέρουμε ότι για το καλό τους πρέπει να είμαστε αυστηροί.

-Εμείς είχαμε γνωρίσει στο δημοτικό καθηγητές που δεν αγαπούσαν τα παιδιά…δηλαδή έναν δάσκαλο.

-Ήταν αυστηροί ή δεν σας πρόσεχαν;

-Δεν μας πρόσεχαν.

-Άρα είναι σημαντικό για τον καθηγητή να έχει υπομονή και να δουλεύει για αυτό, να καταλαβαίνει τα παιδιά εγκαίρως, γιατί το κάθε παιδί θα πρέπει να το χειριστεί διαφορετικά: δεν είναι όλοι το ίδιο, άλλοι έχουν άλλες ανάγκες, άλλοι είναι πιο σκληροί, άλλοι είναι πιο μαλακοί, άλλοι είναι ευαίσθητοι. Πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει τα παιδιά γρήγορα και να αντιδράει με το σωστό τρόπο κι εκείνος. Λάθη κάνει, αλλά πρέπει να τα καταλαβαίνει κι εκείνος και να τα παραδέχεται αν χρειαστεί.

-Πώς είναι η καθημερινότητά σας ως καθηγητή;

-Από τα παραπάνω καταλαβαίνετε περίπου τι γίνεται. Όταν πηγαίνω σπίτι πρέπει να κάνω μια δουλειά για την επομένη, κάτι να ετοιμάσω, να διορθώσω και να διαβάσω για το επόμενο μάθημα. Αλλά θέλω και τον ελεύθερό μου χρόνο, δεν είναι ότι όλη τη μέρα την περνάω στο διάβασμα. Και να πάω τη βόλτα μου, και να φάω έξω και να κάνω κάτι άλλο, αν θέλετε, μια άλλη δραστηριότητα.

-Θέλετε να αλλάξει ο τρόπος του μαθήματος για να διευκολύνει τους μαθητές, ή να γίνεται με ηλεκτρονικούς υπολογιστές; Να έχουν οι μαθητές έναν υπολογιστή.

-Και να μη γράφουν δηλαδή, μόνο να δακτυλογραφούν ό,τι είναι να γράψουν;

-Ναι.

-Εσείς τι λέτε;

-Σίγουρα! Γιατί είναι πιο σύγχρονος τρόπος.

-Σύγχρονος ναι, αλλά τα παιδιά θα μάθουν σωστά έτσι;

-Ναι.

-Αν δεν ξέρουν να γράφουν με το χέρι, είμαστε καλά;

-Θα μας διευκολύνει στον τρόπο του μαθήματος. Κάποια παιδιά που δεν είναι επιμελή θα βελτιωθούν στα μαθήματά τους.

-Αυτοί που είναι επιμελείς πώς τα θυμούνται; Χρειάζονται υπολογιστές;

-Όχι.

-Αυτός που δεν είναι επιμελής, δε θα διαβάσει ούτε από τον υπολογιστή. Ο υπολογιστής είναι το εργαλείο μας, όπως το στυλό και ο χάρακας και το βιβλίο..

-Ναι, αλλά είναι πρωτοποριακό.

-Ναι, να τους τραβήξει λίγο το ενδιαφέρον, αλλά δε θα τους βοηθήσει να διαβάσουν, αν αυτοί δε θέλουν να το κάνουν. Συνεπώς, το θέμα είναι να χρησιμοποιείται σαν εργαλείο ο υπολογιστής, δεν είναι το κέντρο του μαθήματος. Θα μου δείξει κάτι παραπάνω, θα μπορώ να κάνω πράγματα που δεν μπορώ έτσι…αλλά είναι όπως και το βιβλίο μου, είναι κι αυτός ένα βοήθημα. Αν δε διαβάζω, ούτε ο υπολογιστής μπορεί να μου κάνει τη δουλειά. Αλλά σίγουρα μπορεί να εμπλουτίσει το μάθημα, αυτό να μας μείνει.

-Υπάρχει κάτι που λένε για το βάρος των βιβλίων ότι κάνει κακό στα παιδιά.

-Αυτό ισχύει.

-Ένα π.χ. λάπτοπ θα ήταν πιο ελαφρύ όμως, θα τα βοηθούσε πολύ, πιστεύω.

-Και να έχουμε όλα τα βιβλία στο λάπτοπ, δηλαδή.

-Ναι, νά’χουν τα πάντα μες στο λάπτοπ.

-Μετά υπάρχουν άλλα θέματα. Δεν κάνει καλό να διαβάζουμε στον υπολογιστή, γιατί είναι κουραστικό για τα μάτια. Πρέπει να έχουμε και το χαρτί μας…Μετά, δεν είναι να κάνεις πολύ μελέτη στον υπολογιστή, θα πρέπει να γυρίσεις πίσω και δεν είναι όπως το βιβλίο που μπορείς να γυρίσεις πιο εύκολα σελίδα.

-Μπορούμε να γράφουμε στο λάπτοπ και να εξοικονομούμε ενέργεια.

-Αυτό ισχύει, αλλά για να διαβάσουμε πάντα χρειάζεται το χαρτί. Για το βάρος, νομίζω ότι έχουμε υπερφορτώσει το πρόγραμμα στο σχολείο: δεν είναι ότι δε θα μπορούσαμε να έχουμε πιο λίγα βιβλία και μικρά.

-Και μια τελευταία ερώτηση: έχει γίνει κάποιο ατύχημα την ώρα που κάνετε κάποιο πείραμα;

-Μέχρι στιγμής όχι, ευτυχώς. Είναι πιο εύκολο να γίνουν ατυχήματα σε πείραμα χημείας κι εγώ είμαι φυσικός και κάνω λιγότερη χημεία…

Ετικέτες:

Κάρτα

Κάρτα μαθήτριας Β' Γυμνασίου

 

 


ΟΝΟΜΑ: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΠΩΝΥΜΟ: ΜΑΛΤΕΖΟΣ

ΗΛΙΚΙΑ :15

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 16/2/1994

ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ΚΑΤΟΥΝΑ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ

Αγώνας

Ο μαθητής Απόστολος Μαλτέζος σε αγώνα


Ø Πόσα χρόνια αθλείσαι;

Ø Αθλούμαι 9 χρόνια

Ø Πώς και αποφάσισες να ασχοληθείς με το ΤΑΕΚWONDO;

Ø Έλεγα συνέχεια στους γονείς μου ότι ήθελα να ασχοληθώ με ένα άθλημα, οπότε οι γονείς μου είχαν γνωστό το δάσκαλό μου, ο οποίος είχε το γυμναστήριο ΤΑΕΚWONDO και έτσι άρχισα.

Ø Αγαπάς αυτό που κάνεις;

Ø Το αγαπάω πιο πολύ απ’ ό,τι άλλο στο κόσμο και δεν έχω σκοπό να το εγκαταλείψω ποτέ. Το αγαπάω τόσο γιατί έχω μεγαλώσει μέσα σε αυτό το άθλημα.

Ø Σε ποιο σύλλογο αθλείσαι;

Ø Αθλούμαι στον Α/Σ Θησέας Αιτ/νίας

Ø Ποιοι είναι οι δάσκαλοί σου;

Ø Οι δάσκαλοί μου είναι δύο: ο Αλέξανδρος Κακαρέλης και ο γιος του Νικόλαος Κακαρέλης .

Ø Πες μας λίγα λόγια για τους δασκάλους σου;

Ø Ο Αλέξανδρος Κακαρέλης έχει 6 Dan και 3 Dan Hapkido.Ο Νίκος Κακαρέλης έχει 5 Dan και μαύρη ζώνη. Είναι 15 χρόνια συνεχόμενα στην Εθνική, είναι παγκόσμιος πρωταθλητής και βαλκανιονίκης.

Ø Πόσες ώρες και ποιες μέρες της εβδομάδας προπονείσαι;

Ø Προπονούμαι κάθε μέρα εκτός από την Κυριακή. Δώδεκα ώρες την εβδομάδα.

Ø Σε τι πιστεύεις ότι σε βοηθάει το ΤΑΕΚWONDO και τι σου μαθαίνει;

Ø Πρώτα απ’ όλα σου μαθαίνει να αμύνεσαι, να έχεις πειθαρχία, και να σέβεσαι τους πάντες και τα πάντα. Αυτό έχει ως συνέπεια να είσαι πάρα πολύ καλός και κοινωνικός άνθρωπος, έπειτα σε βοηθάει στην υγεία και σου χαρίζει ένα πολύ ωραίο σώμα.

Ø Έχεις συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες;

Ø Συμμετέχω από το 2002 και δεν έχω σταματήσει ούτε μια χρονιά, και δεν πρόκειται να σταματήσω να παίζω σε αγώνες.

Ø Πόσα μετάλλια έχεις;

Ø Τα μετάλλια που έχω πάρει είναι πάρα πολλά.

Ø Έχεις αγωνιστεί στο εξωτερικό και που;

Ø Ναι έχω αγωνιστεί στο εξωτερικό στην Ρουμανία, Κορέα, Σερβία, Γερμανία.

Ø Πως νιώθεις όταν εκπροσωπείς την χώρα μας στο εξωτερικό;

Ø Νιώθω υπερήφανος για την χώρα μου και τον εαυτό μου, και για όλους τους ΄Έλληνες , τα συναισθήματα αυτά μεγαλώνουν όταν ανεβαίνω στο βάθρο.

Ø Ποιες είναι οι μεγαλύτερες διακρίσεις σου;

Ø Οι μεγαλύτερες διακρίσεις μου είναι 2 φορές 1ος στο διεθνές meeting της Σερβίας στην κατηγορία των 54 κιλών το 2007, και στην κατηγορία των 58 κιλών το 2008, το οποίο meeting (2007-2008) είναι ένα από τα 5 πιο δυνατά πρωταθλήματα της Ευρώπης. Τρίτος στο Διεθνές meeting της Γερμανίας (Park) (2007) στα 54 κιλά . Το 2008 στον Πολύγυρο Χαλκιδικής κατέλαβα την 3η θέση στην κατηγορία των 58 κιλών, και πολλές άλλες διακρίσεις στα Διασυλλογικά Πρωταθλήματα.

Ø Έχεις πάθει κάποιο ατύχημα κατά την διάρκεια των αγώνων;

Ø Ναι ,στο πρωτάθλημα που έγινε στην Χαλκίδα είχα κάποιο τραυματισμό.

Ø Τι είδους τραυματισμό;

Ø Κατά την διάρκεια του τελικού σε κάποια προσπάθεια υπέστην κάταγμα στο κουτουπιέ του δεξιού μου ποδιού.

Ø Έχεις παραμελήσει κάποιες άλλες ασχολίες σου για τι ΤΑΕΚWONDO;

Ø Ναι φέτος έχω παραμελήσει λίγο το σχολείο. Τις προηγούμενες χρονιές ήμουν συνεπείς σε όλες τις υποχρεώσεις μου.

Ø Τι κάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου;

Ø Βασικά προσπαθώ να χαλαρώνω, πηγαίνω βόλτες με τους φίλους μου.Γενικά προσπαθώ να διασκεδάζω.

Ø Ασχολείσαι με κάποιο άλλο άθλημα;

Ø Ναι, έπαιζα ποδόσφαιρο στο παρελθόν πριν αρχίσω ΤΑΕΚWONDO.Αλλά όταν άρχισα το ΤΑΕΚWONDO το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να σταματήσω το ποδόσφαιρο.

Ø Σκέφτεσαι να ασχοληθείς επαγγελματικά με το ΤΑΕΚWONDO;

Ø Ναι, μου έχει περάσει πολλές φορές από το μυαλό μου και το σκέφτομαι πολύ σοβαρά.

Ø Έχεις σκεφτεί να εκπροσωπήσεις ποτέ την Χώρα μας σε Ολυμπιακούς Αγώνες;

Ø Πιστεύω πως ο μεγαλύτερος στόχος όλων των αθλητών που ασχολούνται με το ΤΑΕΚWONDO και γενικότερα με όλα τα Ολυμπιακά Αθλήματα είναι να συμμετάσχουν σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων, έτσι είναι και δικός μου στόχος.

Ø Ποιος είναι ο επόμενος στόχος σου;

Ø Ο επόμενος στόχος μου είναι να μπω στην Εθνική Ελλάδος και να παίξω σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Τον επόμενο μήνα είναι η πρόκριση για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

ΒΕΖΥΡΕΑ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

ΟΝΟΜΑ: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

ΕΠΩΝΥΜΟ:ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

ΗΛΙΚΙΑ: 15

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝ: 27/06/1994

ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ΚΑΤΟΥΝΑ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ

v Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το ΤΑΕΚWONDO;

v Βασικά επειδή άρχισα από πολύ μικρή ηλικία, στην αρχή δεν μου άρεσε αλλά μετά το βρήκα πολύ συναρπαστικό.

v Πόσο καιρό ασχολείσαι με το άθλημα αυτό;

v Ασχολούμαι περίπου 8 χρόνια

v Ποιος είναι ο Σύλλογός σου στον οποίο ασκείς αυτό το άθλημα;

v Ακαδημία Κατούνας.

v Ποιος είναι ο δάσκαλός σου; Πες μας κάποια λόγια γι’ αυτόν.

v Δάσκαλός μου είναι ο κύριος Χρήστος Γιαννιώτης, είναι από το Αγρίνιο. Είναι πολύ καλός αλλά πολλές φορές αυστηρός. Έχει μαύρη ζώνη και 4 dan, είναι ιδιοκτήτης ενός Γυμναστήριου.

v Άρχισες πολύ νωρίς τους Αγώνες;

v Στις αρχές του 2008 ξεκίνησα να αγωνίζομαι στην κατηγορία Παίδων – Εφήβων στα 49-53 κιλά.

v Πόσα μετάλλια έχεις κερδίσει;

v Δεν θυμάμαι ακριβώς. Έχω μετρήσει αρκετούς επίσημους αγώνες όπως το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα –Κύπελλο.

v Έχεις συμμετάσχει σε αγώνες εκτός Ελλάδος;

v Mε τον σύλλογό μας έχουμε λάβει μέρος σε φιλικούς αγώνες στην Ιταλία και στην Σερβία (Βελιγράδι), ένα από τα πιο δυνατά πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Εγώ έχω συμμετάσχει μόνο στο Βελιγράδι.

v Ήταν μία καλή εμπειρία για σένα;

v Ήταν η καλύτερη εμπειρία από όλες τις άλλες, διότι η διοργάνωση ήταν πολύ ¨δυνατή¨.

v Πόσες ώρες την εβδομάδα προπονείσαι;

v Προπονούμε συνολικά 5 ώρες την εβδομάδα.

v Έχεις κάποιο σοβαρό τραυματισμό σε κάποιον από τους αγώνες;

v Ναι. Σε κάποιο φιλικό αγώνα στην Πάτρα, έσπασα την μύτη μου και λόγω της αιμορραγίας έχασα αναγκαστικά τον αγώνα.

v Ασχολείσαι με κάποιο άλλο άθλημα εκτός από το ΤΑΕΚWONDO;

v Παλαιότερα είχα ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο αλλά τώρα ασχολούμαι μόνο με το ΤΑΕΚWONDO.

v Πως αισθάνθηκες την πρώτη φορά που ανέβηκες στο βάθρο των νικητών και πήρες το πρώτο σου μετάλλιο;

v Ήταν μοναδικό συναίσθημα για εμένα εκείνη τη στιγμή, ήταν σαν να πετάω, όσο για το πρώτο μου μετάλλιο με κυρίευσε το συναίσθημα της χαράς και της συγκίνησης.

v Έχεις σκεφθεί ποτέ να ασχοληθείς επαγγελματικά με το άθλημα αυτό;

v Ναι το έχω σκεφθεί. Ιδιαίτερα μόλις φοράω την στολή και μπαίνω στο Γυμναστήριο νιώθω άλλος άνθρωπος .

v Σε έχει βοηθήσει η ενασχόλησή σου με το άθλημα να αποκτήσεις αθλητική συνείδηση, και ένα καλλίγραμμο σώμα;

v Ναι η αθλητική συνείδηση είναι από το παν, και μετά με την ενασχόλησή σου με τον αθλητισμό έρχεται και το καλλίγραμμο σώμα.

v Σε ποιο στάδιο βρίσκεσαι;

v Έχω αποκτήσει μαύρη ζώνη και τι ελληνικό Dan.

ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΚΑΡΑΤΑΣΙΟΥ ΔΑΝΑΗ

ΝΙΚΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΟΝΟΜΑ: ΧΡΥΣΑΝΘΗ

ΕΠΩΝΥΜΟ: ΛΙΑΠΗ

ΗΛΙΚΙΑ: 15

ΗΜ. ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 27/1/1994

ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ΚΑΤΟΥΝΑ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ

  • Πόσο καιρό ασχολείσαι με το taekwondo;

7 χρόνια

  • Τι σου μαθαίνει και σε τη σε βοηθάει το taekwondo;

Μου μαθαίνει να έχω άμυνα και καλή φυσική κατάσταση.

  • Ποια ήταν η πιο καλύτερη εμπειρία σου;

Η καλύτερη μου εμπειρία ήταν όταν βγήκα πρώτη σε αγώνα στη Χαλκίδα.

  • Μέχρι τώρα είχες κάποιο ατύχημα:

Ναι. Όταν ήμουν σε αγώνες στη Σερβία, είχα πάθει κάταγμα στο χέρι.

  • Θα ήθελες να συμμετάσχεις σε ολυμπιακούς αγώνες για να εκπροσωπήσεις την χώρα σου;

Nαι. Γιατί πιστεύω ότι θα είναι μια καλή εμπειρία. .

  • Έχεις συμμετάσχει σε αγώνες. Αν ναι ποια ήταν τα συναισθήματα σου;

Ναι σε πολλούς. Ήμουν άνετη δεν είχα άγχος.

  • Πως σκέφτηκες να ασχοληθείς με το taekwondo;

Ήθελα από μικρή να ασχοληθώ με κάποιο άθλημα και σκέφτηκα το taekwondo. Τελικά μου βγήκε σε καλό η σκέψη μου.

  • Σκέφτεσαι να σταματήσεις το taekwondo αν ναι γιατί;

Όχι

  • Πιστεύεις ότι με το να ασχολείσαι με το συγκεκριμένο άθλημα σε βοηθάει στην υγειά σου;

Ναι γιατί με κάνει να είμαι συνέχεια ευκίνητη

  • Σε ποιον σύλλογο αθλείσαι;

Ακαδημία taekwondo Κατούνας

  • Ποιο είναι το όνομα του δασκάλου σου;

Γιαννιώτης Χρήστος

  • Πηγαίνεις συχνά σε αγώνες;

Ναι

  • Στο μέλλον σκέφτεσαι να ασχοληθείς επαγγελματικά;

Ίσως ναι.

  • Το αγαπάς αυτό που κανείς;

Φυσικά. Παρά πολύ.

  • Έχεις αποκτήσει πολλά μετάλλια;

Ναι αρκετά

  • Το taekwondo επηρεάζει το σχολείο σου;

Ναι η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές αφήνω το διάβασμα για να πάω για προπόνηση

  • Ποια είναι η σχέση σου με τους συναθλητές σου;

Είμαστε πολύ συνεργάσιμοι και το πιο σημαντικό είναι ότι αισθανόμαστε μια ομάδα όλοι μαζί.

  • Ποιες μέρες αθλείσαι;

Τρίτη- Πέμπτη- Σάββατο

  • Ποιες ώρες σου αρέσει να αθλείσαι;

Από 6-8 το απόγευμα

  • Πότε θα είναι οι επόμενοι αγώνες σου;

Στις 7 Μαΐου θα πραγματοποιηθεί πρόκριση για το πανελλήνιο πρωτάθλημα

  • Πριν αρχίσεις το taekwondo είχες ασχοληθεί με κάποιο άλλο άθλημα;

Όχι

  • Τώρα που ασχολείσαι με το taekwondo ασχολείσαι και με κάτι άλλο;

Είχα ασχοληθεί με το μπάσκετ για περίπου 2 μήνες αλλά σταμάτησα

  • Πως αισθάνθηκες στους πρώτους σου αγώνες;

Λίγο άγχος αλλά γενικά ήμουν χαρούμενη

  • Ποια ήταν η καλύτερη θέση που πήρες;

Πρώτη

  • Πως αισθάνθηκες όταν ανέβηκες για πρώτη φορά στο βάθρο;

Χαρούμενη

  • Πού πήρες το πρώτο σου μετάλλιο;

Στην Πάτρα

  • Οι αγώνες που έχεις συμμετάσχει μέχρι στιγμής ήταν φιλικοί. Αν όχι ποιοι δεν ήταν φιλικοί και που;

Όχι δεν ήταν όλοι οι αγώνες μου φιλικοί. Στην Χαλκίδα, Σερβία και Πάτρα.

  • Έχεις πάει σε αγώνες και να μην έχεις περάσει;

Όχι

  • Αν δεν περνούσες σε κάποιον αγώνα σου πως θα ένιωθες;

Η αλήθεια είναι ότι θα στεναχωριόμουν λίγο αλλά ποτέ δεν το βάζω κάτω και πρόκειται πάντα να συνεχίζω.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΟΝΟΜΑ: ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

ΕΠΩΝΥΜΟ: ΓΙΑΝΝΗΣ

ΗΛΙΚΙΑ: 13

ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ΚΑΤΟΥΝΑ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ


Πως λέγεσαι;

Γιάννης Προδρομίτης

Πόσο ετών είσαι;

13

Πόσα χρόνια κάνεις TAE KWON DO;

Ασχολούμαι με το άθλημα περίπου 8 χρόνια

Παρακινήθηκες από κάποιον;

Ναι στο χωριό υπάρχει σύλλογος αλλά και από τον αδελφό μου τον Βαγγέλη

Πόσα ταξίδια έχεις κάνει στο εξωτερικό λόγο αγώνων;

Τέσσερα

Πως αισθάνεσαι που λαμβάνεις μέρος σε αγώνες στο εξωτερικό;

Πάρα πολύ καλά, και ευχάριστα, κατά αρχή είναι μεγάλη τιμή για εμένα διότι την ώρα που αγωνίζομαι αισθάνομαι ότι εκπροσωπώ την οικογένειά μου ,τον σύλλογό μου, το χωριό μου και κατά επέκταση την Ελλάδα μας .

Σε αγώνες πότε θα λάβεις πάλι μέρος ;

Ελπίζω σύντομα, τους περιμένω με ανυπομονησία.

Για πόσα χρόνια έχεις σκοπό να ασχολείσαι με το άθλημα;

Πρώτα ο Θεός πιστεύω για αρκετά χρόνια, τραυματισμούς να μην έχω και όλα θα πάνε καλά.

Τι σου δίνει το συγκεκριμένο άθλημα;

Προσωπική και πνευματική ανάταση.

Σε ευχαριστούμε πολύ και σου ευχόμαστε καλή επιτυχία

Σας ευχαριστώ και εγώ και εύχομαι η σημερινή νεολαία να ασχολείται με τον αθλητισμό πιο ενεργά.


Όταν ξεκινήσαμε αυτήν την εφημερίδα, είχαμε στο νου μας περισσότερο το δημιουργικό κομμάτι, δηλαδή την ενασχόληση των μαθητών μας με τη δημοσιογραφία. Δεν μας απασχόλησε το πόσοι θα μας μας διαβάζουν, αν και όπως όλες οι εφημερίδες επιζητούμε την επικοινωνία με το κοινό!

Η επιθυμία να μας διαβάζετε έγινε πραγματικότητα και αυτή τη στιγμή είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι είχαμε από τα τέλη Οκτωβρίου που ξεκίνησε η ιστοσελίδα μας μέχρι τώρα 1000 επισκέψεις!

Επίσης η ιστοσελίδα Ξηρόμεροnews και η εφημερίδα του Δημοτικού Σχολείου Αστακού αναδημοσίευσαν τα άρθρα μας για τη Λαογραφική συλλογή του κυρίου Τζαβελάκη στην Κατούνα, για τους νέους και τα κινητά τηλέφωνα και για τις διαφορές ανάμεσα στην Αθήνα και στην Κατούνα.

Σας ευχαριστούμε για την προτίμηση και το ενδιαφέρον που δείχνετε για τα άρθρα των μαθητών και σας υποσχόμαστε να συνεχίσουμε το ίδιο δυναμικά!

ΥΓ: Για να γιορτάσουμε την πρώτη χιλιάδα μας, αλλάξαμε και την εμφάνιση της ιστοσελίδας μας! Ελπίζουμε να σας αρέσει!


Σε πολλές περιοχές όλου του κόσμου υπάρχουν παιδιά που εξαιτίας της φτώχειας ζουν σε άθλιες συνθήκες και δεν τους παρέχουν ούτε τα απαραίτητα αγαθά για την επιβίωσή τους.Και στη χώρα μας πολλές από αυτές τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανήκουν σε μειονότητες,όπως μουσουλμάνοι και τσιγγάνοι.

Στην περιοχή Δροσερό της Ξάνθης η κατάσταση είναι πολύ άσχημη:δεν υπάρχουν δρόμοι ούτε πινακίδες που να προαναγγέλουν την είσοδο στο συνοικισμό, παρά μόνο λάσπη, λυόμενα και παράγκες. Επιπλέον πολλοί μεγάλοι,άντρες και γυναίκες, από τους κατοίκους είναι άνεργοι. Μόνο το καλοκαίρι δουλεύουν κάποιοι από αυτούς στα χωράφια. Pολλά παιδιά παθαίνουν αρρώστειες και πεθαίνουν. Επίσης έχουν δει παιδί 2,5 ετών να καπνίζει τσιγάρο. Αυτοί οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα είναι κυρίως τσιγγάνοι.

Νιώθουμε πολύ άσχημα για την κατάσταση που αυτοί αντιμετωπίζουν γιατί βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση και δεν μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή μας στη θέση τους.

Για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση οι κυβερνήσεις πρέπει να βοηθήσουν και να πάρουν ευθύνη γι’αυτούς τους ανθρώπους, αλλά αφού δεν προσπαθούν να βρουν κάποια λύση να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα ο καθένας λειτουργεί με τους δικούς του νόμους.Υπάρχουν περιοχές που η αστυνομία δεν μπαίνει γιατί φοβάται.Και οι τσιγγάνοι στο Δροσερό αναγκαστικά συμβαδίζουν με αυτή την κατάσταση. Επικρατεί αναρχία, οπότε και αυτοί την εκμεταλλεύονται όπως μπορούν.

Παρ’όλα αυτά ξεκίνησε ο γυναικείος σύλλογος ‘Ελπίδα’ την προσπάθειά του να δώσει στα παιδιά κάποια εφόδια.Ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες υπάρχει μια, η κυρία Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που όλοι την αντιμετωπίζουν σαν ηρωίδα, γιατί μόνο αυτή φρόντισε να ακουστούν τα προβλήματα των τσιγγάνων της Θράκης στην Ευρώπη.Ο σύλλογος μεριμνά βασικά για τα παιδιά και για παράδειγμα τους έμαθαν να μιλούν Ελληνικά (γιατί η μητρική τους γλώσσα είναι η Ρομανέ).

Πιστεύω πως δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά από αυτή τη μειονότητα ζουν έτσι, αλλά οι κυβερνήσεις δεν κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να διορθώσουν την κατάσταση αυτή.

Ξένια Σκεπετάρη

Τμήμα Γ2

Πηγή άρθρου:Περιοδικό ‘Νέμεσις’